ORP Piorun (1940)
| ORP Piorun | |
 ORP Piorun po powrocie do Plymouth |
|
| Historia |  |
|---|---|
| Wejście do służby | 5 listopada 1940 |
| Wycofanie ze służby | 1946 |
| Los okrętu | złomowany w 1955 |
| Stocznia | stocznia John Brown, Clydebank, Wielka Brytania |
| Poprzednia nazwa | HMS Nerissa |
| Następna nazwa | HMS Noble |
| Dane taktyczno-techniczne | |
| Wyporność | standardowa - 1773 t pełna - 2384 t |
| Długość | 112 m |
| Szerokość | 10,7 m |
| Zanurzenie | 3 m |
| Napęd | moc: 40 000 KM |
| Prędkość | 36 węzłów |
| Załoga | 200 marynarzy i oficerów |
| Uzbrojenie | 6 dział 120 mm, 1 działo plot 102 mm, 4 działka plot 40 mm, 2 działka plot 20 mm, 5 wyrzutni torped 533 mm, 4 miotacze bomb głębinowych, 2 wyrzutnie bomb głębinowych |
ORP Piorun - niszczyciel brytyjski typu N przekazany Polskiej Marynarce Wojennej w dniu 5 listopada 1940 w zamian za utracony pod Narwikiem niszczyciel ORP Grom. Zbudowany w stoczni John Brown w Clydebank w latach 1939-1940. Podczas wojny nosił oznaczenie taktyczne "G65". Wcześniej HMS Nerissa.
W maju 1941 brał udział w poszukiwaniach niemieckiego pancernika "Bismarck", podczas których wsławił się odnalezieniem "Bismarcka" i nawiązaniem z nim kontaktu bojowego w nocy 26 maja 1941. Około jednej godziny, od 22.37 do 23.50 polski okręt manewrował w zasięgu widzialności pancernika, który go niecelnie ostrzeliwał. "Piorun" oddał również trzy niecelne salwy, o znaczeniu raczej symbolicznym (nie mogły one wyrządzić poważniejszych szkód). Od września 1941 do początku 1943 brał udział w eskortowaniu konwojów na Oceanie Atlantyckim i Morzu Śródziemnym. Od lipca do listopada 1943 uczestniczył w wielu operacjach u brzegów Sycylii. W czerwcu 1944 brał udział w inwazji w Normandii oraz w bitwach morskich pod Ouessant (9 czerwca) i Jersey (14 czerwca).
Piorun został zwrócony Wielkiej Brytanii w dniu 28 września 1946 roku.
Dowódcy:
- komandor Eugeniusz Pławski
- komandor podporucznik Tadeusz Gorazdowski
- komandor porucznik Stanisław Dzienisiewicz
- komandor podporucznik Jan Tchórznicki
- komandor podporucznik Wszechwład Maracewicz
Załogę okrętu stanowiła w większości uratowana część załogi Groma. Od 12 lutego 1945 r. służył na okręcie por. Mar. Zbigniew Plezia, awansowany na tym okręcie do stopnia kapitana.
edytuj Bibliografia
- Jerzy Pertek: Wielkie dni małej floty, Wydawnictwo Poznańskie, Poznań 1976
- M.J. Whitley: Destroyers of World War Two: An International Encyclopedia, Naval Instutute Press, Annapolis 2002, ISBN 0-87021-326-1
|
|||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||