Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Chorąży marynarki (chor. mar.) - wojskowy stopień podoficerski w polskiej Marynarce Wojennej, odpowiadający chorążemu w Wojskach Lądowych i Siłach Powietrznych. Jego odpowiedniki znajdują się także w marynarkach wojennych innych państw.
Termin "chorąży" został zapożyczony przez floty wojenne z wojsk lądowych. Początkowo, podobnie jak i inne stopnie wojskowe chorąży był tytułem i dotyczył funkcji sprawowanych na okręcie. W hierarchii został umiejscowiony pomiędzy bosmanem, a porucznikiem. Chorążowie sprawowali funkcje nawigatorów, artylerzystów, kapelanów, cyrulików, płatników oraz zajmowali inne pomocnicze stanowiska na okrętach. W XVII wieku tytuł chorążego przekształcił się w stopień wojskowy.
W Polsce stopień chorążego marynarki powstał w 1934, jako pośredni pomiędzy podoficerami i oficerami. Został przekształcony z istniejącego wcześniej stopnia wojskowego bosmana floty. W latach 1934-1956 znajdował się pomiędzy starszym bosmanem, a podporucznikiem marynarki. Od 1952 do 1956 był najniższym stopniem oficerskim w Marynarce Wojennej. W 1956 zniesiono stopień wojskowy chorążego marynarki, a od 1963 pojawił się on ponownie w związku z utworzeniem korpusu chorążych. Został umiejscowiony między starszym bosmanem, a starszym chorążym marynarki. W 1971 poniżej chorążego marynarki utworzono w hierarchii stopnień młodszego chorążego marynarki. W 2004 zlikwidowano korpus chorążych, a jego stopnie przeniesiono do korpusu podoficerów. Od momentu powstania chorąży marynarki jest odpowiednikiem chorążego.
Stopień wojskowy chorążego marynarki jest zaszeregowany dla grupy uposażenia nr 8, a w kodzie NATO określony jest jako OR-08.
Oznaki stopnia:
1921-1952 |
czapka garnizonowa |
insygnia |
pagon |
"lewy przód" |
|
Oznaki stopnia:
1952-1956 |
czapka garnizonowa |
insygnia |
pagon |
dodatkowy |
"lewy przód" |
|
Oznaki stopnia:
od 1963 |
czapka garnizonowa |
insygnia |
pagon |
"lewy przód" |
|
