Chorąży
| Chorąży Wojska Lądowe |
|
| Aktualne oznaczenie stopnia | |
 naramiennik |
|
 kurtka nieprzemakalna |
|
| Oznaczenie stopnia w latach 1952-57 (LWP) | |
 naramiennik |
|
| Oznaczenie stopnia w latach 1943-52 (LWP) | |
 naramiennik |
|
| Oznaczenie stopnia w latach 1940-45 (PSZ) | |
naramiennik |
|
| Oznaczenie stopnia w latach 1925-39 | |
 naramiennik |
|
| Oznaczenie stopnia w latach 1919-25 | |
 naramiennik |
Chorąży – nazwa stopnia w korpusie podoficerskim (do 2004 roku w osobnym korpusie chorążych), wyższy od młodszego chorążego, a niższy od starszego chorążego.
Spis treści |
edytuj Historia
W średniowiecznej Polsce rycerz trzymający chorągiew swojego oddziału, księcia lub ziemi (stąd jego nazwa).
Później był to urzędnik podporządkowany kasztelanowi. W jego kompetencji leżało przygotowanie rycerstwa podczas pospolitego ruszenia i przyprowadzenie go do kasztelana. Po zjednoczeniu państwa był to wyższy urząd ziemski. Dodatkową funkcją chorążego (tylko w Wielkopolsce i tylko do przełomu XV/XVI w.) był udział w sądzie ziemskim.
Jakkolwiek z funkcją "chorążego" spotykamy się bardzo wcześnie, to jednak w oddziałach wojskowych stopień chorążego występuje po raz pierwszy w regestrach z roku 1589. Początkowo nie miał on rangi oficerskiej i nadawano go towarzyszowi przeznaczonemu do noszenia chorągwi.
W wieku XVIII i w latach 1919-1923 oraz 1944-1957 w LWP stopień chorążego był najniższym stopniem oficerskim. Chorążowie w służbie mieli prawa oficerów, ale nie mieli praw do sądu honorowego i towarzyskich (nie dotyczy LWP) w Wojsku Polskim. Od roku 1923 stopień w likwidacji, chorążowie zrównani zostali w prawach z podoficerami (w korpusie podoficerskim); od 1944 roku stopień ponownie w użyciu.
edytuj Korpus chorążych
Korpus chorążych to nazwa korpusu osobowego żołnierzy w Wojsku Polskim, istniejącego w latach 1963-2004, wyższego niż korpus podoficerów, a niższego niż oficerski. Korpus ten wprowadzono w 1963, rozbudowano pod względem hierarchii w 1967 r. i w 1996 r., a w lipcu 2004 ponownie go zniesiono jako osobny korpus, natomiast żołnierzy noszących stopnie chorążych włączono do podoficerów starszych. W chwili wprowadzenia tego korpusu, żołnierze zawodowi będący jego członkami powinni legitymować wykształceniem średnim maturalnym. Praktycznie chorążowie byli wysoko wykwalifikowanymi technikami.
Decyzją polityków, którzy motywowali swe postępowanie brakiem chorążych w armiach zarówno NATO jak i innych, korpus chorążych zlikwidowano, wcielając go w korpus podoficerów. Spowodować miała widoczną zmianę proporcji między oficerami, chorążymi i podoficerami. Decyzja ta krytykowana jest m.in. za to, że zdaniem niektórych zainteresowanych wielu chorążym zamknięto możliwość podnoszenia kwalifikacji i wykształcenia, gdyż w myśl tej decyzji to oficerowie mają być odpowiedzialni za planowanie i proces decyzyjny, podoficerowie zaś za wykonywanie poleceń.
edytuj Stopień chorążego w innych krajach
Afganistan: Dreyom Baridman
Armenia: կրտոեր լեյտենանտ (Krtoyr Leytenant)
Azerbejdżan: Gizir
Bułgaria: младши лейтенант
Czechy Czechy, 
Słowacja i Czechosłowacja: Praporčík
Estonia Estonia: Lipnik
Gruzja: უმცროსი ლეიტენანტი (Umts'rosi Leytenanti)
Węgry: Zászlós
Iran: استوار (Ostavar)
Rosja, 
Białoruś, 
Kazachstan: Прапорщик (Praporshchik)
Republika Chińska: Wei
Turcja: Asteğmen
Ukraina: Прaпорщик (Praporshchyk)
Stopień chorążego w armii USA i armii brytyjskiej istnieje jako "Warrant Officer". W armii francuskiej jako "Adjutant"
edytuj Zobacz też
- przegląd zagadnień z zakresu wojskowości
- chorąży wielki koronny
- chorąży wielki litewski
- urzędy ziemskie
- stopień wojskowy, podchorąży, kadet
edytuj Bibliografia
- PWN Leksykon: Wojsko, wojna, broń, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2001, ISBN 83-01-13506-9
|
|||||||||||