Antoni Cebulski
Antoni Feliks Cebulski (ur. 2 stycznia 1895 w Wielkich Drogach w powiecie wadowickim, zmarł 5 sierpnia 1964 w Krakowie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, ostatni dowódca 8 Pułku Piechoty Legionów w Lublinie.
Z wojskiem był związany od sierpnia 1914 roku, gdy po ukończeniu nauki w wadowickim gimnazjum, wstąpił do tworzących się Legionów, otrzymując wówczas przydział do 2 Pułku Piechoty. Służąc w tej jednostce do 1918 roku, awansuje na stopień podporucznika. Przeniesiony do II Korpusu Polskiego na Wschodzie, dowodzi kompanią strzelców i bierze udział w bitwie pod Kaniowem. Następnie oddelegowany do działającej na terenie Ukrainy, Polskiej Organizacji Wojskowej, gdzie prowadzi swoją działalność do grudnia 1918 roku.
Od stycznia 1919 do 1924 roku, służy w stopniu kapitana w 2 pp Leg. i 19 pp. W tym czasie awansuje do stopnia majora. Pomiędzy grudniem 1924, a czerwcem 1925 służy w sztabie 5 Dywizji Piechoty. Z kolei od czerwca 1925 do lutego 1931, ponownie w 19 pp na stanowisku kwatermistrza. Następnie jest dowódcą Baonu KOP "Kleck", którym dowodzi do kwietnia 1934. Przeniesiony zostaje następnie do 2 Pułku Piechoty Legionów w Sandomierzu, na stanowisko dowódcy detaszowanego baonu w Staszowie. Do marca 1939 r. pełni służbę na stanowisku zastępcy dowódcy 2 pp Leg.
W marcu 1939 r. objął dowództwo 8 pp Leg. w Lublinie. W czasie kampanii wrześniowej wraz ze swoim oddziałem wziął udział w bitwie pod Iłżą oraz w walkach na Zamojszczyźnie.
Po klęsce wrześniowej, dokonuje udanej ucieczki z niemieckiego transportu i ukrywa się w podlubelskich wsiach. W tym czasie podejmuje próbę współorganizowania struktur konspiracyjnych na terenie Lubelszczyzny. W lutym 1940, zostaje aresztowany i osadzony w Oflag VI B Doessel–Warburg, gdzie przebywa do końca wojny. Powraca do kraju. W powojennych realiach podejmuje się rozmaitych zajęć, na ogół urzędniczych jako księgowy. Ostatnim jego miejscem zatrudnienia na tym stanowisku było Wydawnictwo Literackie w Krakowie. Tam też umiera, pozostawiając po sobie córkę Zofię, oraz syna Władysława. Pochowany jest na cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.
edytuj Awanse
- major - 1 grudnia 1924 r. ze starszeństwem z 15 sierpnia 1924 r. i 143 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty
- podpułkownik - 27 czerwca 1935 r. ze starszeństwem z 1 stycznia 1935 r. i 6 lokatą w korpusie oficerów zawodowych piechoty
edytuj Ordery i odznaczenia
- Krzyż Srebrny Orderu Wojennego Virtuti Militari
- Krzyż Niepodległości
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
- Krzyż Walecznych – czterokrotnie
- Złoty Krzyż Zasługi
- Medal Międzysojuszniczy "Mededaille Interalliee"
edytuj Bibliografia
Roczniki Oficerskie : 1923, 1924, 1928, 1932.